DANE TECHNICZNE

Miejsce startu: Davos

Wysokość: 2384 metrów n.p.m.

Przewyższenie: 812 metrów

Długość: 12,1 kilometra

Średnie nachylenie: 6,7 %

Maksymalne nachylenie: 10 %

PROFIL > cyclingcols

OPIS

Fluelapass czyli najwyższa góra na tej wyprawie, a dla mnie również w całym sezonie 2005. Pośród wszystkich szwajcarskich przełęczy szosowych jest piąta. Wysokością bezwzględną przerastają ją tylko: Umbrail, Nufenen, Grand Saint-Bernard i Furka. Ta górska przeprawa leży na granicy pasm Albula Alps i Silvretta Alp. Te pierwsze są tu reprezentowane przez szczyt Schwarzhorn (3147 m. n.p.m.), zaś drugie przez niewiele niższy Fluela Wisshorn (3085 m. n.p.m.). Przez przełęcz przebiega droga nr 28, której pierwsza wersja została wybudowana w latach 1866-67. Łączy ona Davos z miasteczkiem Susch w dolinie Engadyny. Szczytowy fragment tej szosy otaczają jeziorka Lai de la Scotta (po zachodniej stronie) oraz Lai Nair (po wschodniej). Od czasu oddania do użytku kolejowego tunelu Vereina (rok 1999), droga przez tą przełęcz jest zimą zamykana, acz na krócej niż „sąsiadka” z Albuli, bo tylko na cztery miesiące.

Fluela ma dość bogatą historię „występów” na trasach Tour de Suisse, acz w XXI wieku wyścig ten odwiedził ją tylko czterokrotnie. W sumie z tej przełęczy skorzystano już 18 razy. Po raz pierwszy w sezonie 1935 czyli już w trakcie trzeciej edycji tej imprezy. W minionym stuleciu jako pierwsi meldowali się na niej tej klasy zawodnicy co: Włoch Fausto Coppi (1954) czy Szwajcar Pascal Richard (1994 i 1999). Jak dotąd ostatnim jej zdobywcą jest zaś Kolumbijczyk Miguel Angel Lopez – zwycięzca premii górskiej na etapie do Davos i zarazem triumfator całego wyścigu z roku 2016. Od północnej strony wspinano się tu w roku 2011, gdy najszybciej na górze zameldował się Luksemburczyk Andy Schleck, na odcinku poprowadzonym do austriackiej stacji Serfaus-Fiss-Ladis. Warto też dodać, iż w roku 1995 Fluelę pokonywano na trasie Giro d’Italia. Miało to miejsce na etapie ze Schnals do Lenzerheide, gdy zarówno na premii jak i mecie pierwszy był Włoch Mariano Piccoli.

Ja na zakończenie wyprawy z 2008 roku zapoznałem się z południowym podjazdem na Fluelę. Tym trudniejszym zaczynanym w Susch. Wspinaczka startująca z Engadyny mimo podobnego dystansu jak na podjeździe północnym ma przewyższenie większe o przeszło 130 metrów. Średnia całego tego wzniesienia to 7,3%. Po północnej stronie z taką stromizną walczy się tylko w górnej połowie podjazdu. Cała zabawa zaczyna się zaś w słynnym Davos. Największym mieście dystryktu Prattigau/Davos, które to jednak nie jest jego stolicą. Davos nosi miano najwyżej położonego miasta Europy Zachodniej i słynie z organizowanego od roku 1971 World Economic Forum. Podjazd północny przez całą swą długość biegnie wzdłuż potoku Fluelabach. Na pierwszym kilometrze nachylenie drogi jest minimalne. Na kolejnych sześciu jedynie umiarkowane, bo z przeciętną 5,4%. Zauważalnie większe wyzwanie stanowi ostatnie 6 kilometrów ze średnią 7,5% i max. 10%. Przy czym prawdziwa wspinaczka kończy się jakieś 300 metrów przed tablicą i budynkiem Passhotel Fluela Hospiz. Obiektywnie patrząc to podjazd o umiarkowanej trudności. Niemniej nam przyszło się z nim zmagać w strasznym upale. Kto by przypuszczał, iż na tych wysokościach temperatura ani na moment nie spadnie poniżej 33 stopni!

GÓRSKIE ŚCIEŻKI

https://www.strava.com/activities/14883740449

https://veloviewer.com/athletes/2650396/activities/14883740449

ZDJĘCIA

Fluela_001

◄ Wstecz

Następny ►

Obraz 1 z 34

FILM